ادامه مطلب ...

امروز روز ملی فناوری هسته ای بود. دولت هم برای این روز تدارک جشن دیده است.

به اذعان همه رسانه ها و سیاستمداران دوس و دشمن انقلاب اسلامی بر سر دست یابی به فناوری هسته ایی همگی یک دیدگاه دارند و خواهان آنند.

پیشنهاد می شود برای هرچه با شکوه تر برگزار شدن این جشن:

1. دولت کیک زرد را به اندازه کافی در مدارس و مهد کودک ها توزیع کند تا کودکان عزیز به عنوان میان وعده نوش جان کنند و حسابی جشن بگیرند.
2. از این پس دولت با ترتیب دادن آزمایش و انفجار های هسته ایی در میدان ها و بوستانهای شهرها جشن هسته ای سوری را هم وزن چهارشنبه سوری برگزار کند.
3. برای رعایت عدالت با اولویت روستاها و مناطق محروم دولت لوله کشی کند و به خانه های مردم گاز UF6 را تزریق کند.
4. با هدف بومی شدن تولید انرزی هسته ایی دولت آبشارهای ۱۶۲ تایی از سانتریفوژ را به قیمت مناسب برای نصب و استفاده در خانه های مردم عرضه کند.
5. برای توسعه گردشگری و جلب توریست خارجی دولت امکان بازدی گردشگران خاجی با اولویت اسراییلی های و امریکایی ها از تاسیسات نطنز، اردستان، نایین، یزد، سیرجان، بندرعباس و کیش را فراهم کند.
6. در مدارس کشور زنگی به عنوان فناوری هسته ایی معین شود و هر دانش اموزی که زودتر  توانست یک دستگاه سانتریفوژ را باز و بسته کند بدون کنکور در دانشگاه آزاد پذیرفته شود.
7. ....

هفته پیش در چنین روزی دانشگاه من میهمان شد.

تا حالا مهمان شدن صاحب خانه در خانه خودش را ندیده بودم اما از هفته پیش وقتی پنج شهید عزیز را آوردند علم و صنعت تا مثلا به تعبیر برخی میمان ابدی علم و صنعت باشند؛ تازه مطلب دستگیرم شد.

حقیقتش وقتی جمعیت عظیم علم و صنعتی هایی را که برای استقبال از شهدا آمده بودند دیدم اولش جا خوردم. اما کمی بعد تر مطلب را دانستم.

آن روز همه کسانی که از قدیم از زمان صادق بابایی/ احمد متوسلیان/ محمود شهبازی/ یوسف کابلی/ درولی/ حیدر خانی/ رسول خمینی/ مهدی هنردار و ...... در علم و صنعت امده بودند؛ درس خوانده بودند مبارزه کرده بودند و خلاصه بودند؛ حضور داشتند.

این یعنی اینکه به وسعت تاریخ با سابقه ترین دانشگاه ایران و به وسعت تاریخ مبارز پرورترین دانشگاه ایران به استقبال یادگاران اربعین آمده بودند.

همه آنها آمده بودند تا اثبات کنند علم صنعت ایران متعلق به شهداست و همه ما در این سالها میهمانان شهدا بوده ایم.

گریه آیت الله حمیدی در نمازی که بر پیکر شهدا خواند اشک همه ما را در آورد. و او هم که سالها پدر معنوی بچه های علم و صنعت ایران بود با اشکهایش سند علم و صنعت را به نام شهدا مهر کرد.

یکی از رفقای صادق بابایی جمله جالبی به من گفت:

«امروز علم و صنعت بیمه شد»

«من خیالم درباره علم و صنعت راحت شد»

«علم و صنعت تخمش هم سالم بود»

چه خوب می شود اگر برای اربعین شهدای علم و صنعت آقا به دانشگاه شهدا تشریف بیاورند.

دلمان می خواهد در کنار حرم شهدا/ و در کنار حضرت آقا برای شهدای اربعین گریه کنیم.

امروز و در هنگام تماشای ملت همیشه در صحنه ایران جمله ای به یادم آمد؛ نمی دانم کجا این جمله را شنیده ام شایدهم ابداع خودم باشد.
امروز و در نخستین روز سال سی ام عمر حکومت موسوم به جمهوری اسلامی ایران هنگامی که در جمع مردم یکی از شهرهای ایران حاضر شده بودم و به چهره افراد اطراف خودم نگاه می کردم به یاد خاطراتی که از برخی انقلابیون قدیمی شنیده و خوانده بودم افتادم آدمهایی که برخی در زمان خودشان کارهای بزرگی کرده بودند و البته با جریان بسیار بزرگتری به نام خروش مردم ایران همراه بوده اند.
اما اینکه آنها امروز چه کاره اند مهم تر از گذشته آنهاست گذشته ای که جای بسیار افتخار دارد. برخی در مقابل جریانی قرار گرفته اند که نسخه های جدید و ادامه آن انقلاب است، این مقابله که شاید هنوز هم بسیاری از نشانه های آن آشکار نشده است مرا به فکر انداخت که آیا انقلاب اسلامی به جنگ فرزندان خود برخاسته است؛ آیا انقلاب فرزندان خود را می خورد؛ آیا ......
واقعیت شاید این باشد که باید گفت انقلاب در انقلابیون خود متوقف نمی ماند. هر حرکتی را که در عناصر و عوامل خود متوقف بماند شاید بتوان یک حرکت اجتماعی (با سهل انگاری و ساده گیری بسیار) و یا هر چیز دیگری قلمداد کرد اما به یقین نمی توان آن را انقلاب پنداشت. انقلاب در ذات خود زایش را به دنبال دارد؛ انقلاب در گوهر اساسی خود خلاقیت و پرورش عناصر و عوامل جدید را به همراه دارد و این انقلاب است که انسانها را دیگر گون می کند.
انقلاب اسلامی ملت ایران که یکی از گام های آن در بهمن 57 برداشته شد امتداد مسیری است که گام های نخستین آن از سالها و شاید که از صدها سال پیشتر برداشته شده بود.
اگر بنا باشد انقلابها به انقلابیون وفادار بمانند حرکتی اتفاق نخواهد افتاد و هیچ انقلابی ادامه نخواهد یافت و جوامع بشری در همان نخستین حرکت متوقف می شوند.
بپنداریم که اگر بنا بود حرکت مشروطه در مشروطه خواهان متوقف شود و به آنان وفادار بماند یا باید با شهید شیخ فضل الله نوری و ستارخان و باقر خان به گورستان می رفت یا اینکه به مسیر تا پایان کجراهه امثال ملکم خان گرفتار می شد اما حرکت مشروطه همچنان که به خون و اندیشه بانیان خود وفادار ماند در آنها متوقف نشد و نیروهای جدید خود را یافت و با آنها بود که ادامه مسیر داد تا در گام دیگر در بهمن 57 جمهوری اسلامی را شکل دهد.

می فروشی گفت کالایم می است

رونق بازار من ساز و نی است

من خمینی دوست می دارم که او

هم خم است و هم می است و هم نی است

شعر از مقام معظم رهبری