در وبلاگ اخوی ام مقداد به عکسی برخوردم که واقعا تکان دهنده است.
راستش را بخواهید همیشه شنیده بودم وقتی کسی را شلاق می زنند باید جلاد قرآنی به زیر بغل بگیرد و به قدری شلاق را بالا و پایین ببرد که قرآن از بین دست و بدنش رها نشود و نیافتد. اما در این عکس چیز دیگری است.
حالا هر چه قدر به این عکس نگاه می کنم نه از قرآن نشانی ای می بینم و نه ....
به هر حال گمان می کنم چنین اجرای حدودی می تواند دلایل مختلفی داشته باشد از جمله:
1- مجرم مستحق حکم سنگین تری بوده که قاضی بنا بر مصالحی از صدور چنان حکمی ناتوان بوده و اینگونه با اجرای شدیدتر حکم سبک تر اقدام به تنبیه مجرم می شود.
2- مجری حکم آنقدر در خود به لحاظ در چنان موقعیتی بودن احساس قدرت کرده که چنین می کند.
3- نه مجری حکم اطلاعی از شرایط اجرای ان دارد و نه کسی چنین اطلاعی داشته باشد برکار او نظارت می کند.
یکی از مشکلات اصلی کشور ما درست اجرا نکردن حدود الهی است. حد باید در انظار عمومی و در وقت و مکانی که جرم رخ داده است اجرا شود تا هم کسانی که دیدن صحنه جرم آنها را نگران کرده و امنیت خاطرشان را بر هم زده است احساس امنیت کنند و هم اینکه در آن محل کسی دیگر جرات چنان عملی را نداشته باشد و مجرم هم کرک و پرش در آن محل بریزد.
در کشور ما اینجای کا دقیقا همانجایی است که می لنگد یعنی حکم خدا درست و به جا اجرا نمی کنیم.
بعضی جاها حکم را غلیظ تر از آنچه در شرع امده اجرا می کنیم و جایی هم که باید حکم غلیظی را اجرا کنیم با هزار بهانه و مصلحت اندیشی اجرا که هیچ صادر هم نمی کنیم. خدا عاقبتمان را خیر کند با این کاریکاتوری که از اجرای حدود الهی برای خودمان ترسیم کرده ایم.
بنده کلا با هر تساهل و تسامحی مخالفم اما معتقدم دین خدا را اگر مو به مو اجرا کند هم سهل است و سمح و اصلا نیازی به این بچه بازی ها و ادا ها ندارد.
آقاجان باید شجاعت داشته باشیم حدود را علنی اجرا کنیم همانگونه که علی علیه السلام در زمان حکومتش رفتار کرد. اما دقیق و با همان قرآن زیر بغل و مواظب باشیم قران از دستمان نیافتد.
